خواهد آورد و چه پريشانيها و تلخ كاميها در پى خواهد داشت ، مسلم را رها كرده از گردش پراكنده شدند و گفتند : « چرا ما بايد در ايجاد فتنه پيش قدم شويم ، در حالى كه فردا سپاه شام خواهد رسيد ؟ چه بهتر كه در خانه‌هاى خود بنشينيم و اين گروه را به حال خود رها سازيم تا خدا خود بين آنان اصلاح كند . » نتيجه آن شد كه هنوز شب نشده ، از آن همه جمعيت تنها ده « 1 » يا سى نفر در كنار مسلم ماندند و چون نماز مغرب و عشا را به جاى آورد و از مسجد خارج شد كسى را همراه خود نيافت . « 2 » شهادت « مسلم » « مُسْلِم بنِ عقيل » پس از ترك مسجد ، تنها و سرگردان در كوچه‌هاى كوفه به راه افتاد ، تا آنكه به طور اتّفاقى زنى به نام « طَوْعَه » « 3 » او را پناه داد . با مداد روز بعد فرزندآن زن به نام « بِلال » كه روز گذشته جزو ياران « مسلم » بود ، براى دستيابى به جايزهء « ابن‌زياد » جاى « مسلم » را فاش ساخت . « ابن‌زياد » بى درنگ « محمَّدبن اشْعَثْ » را با هفتاد نفر براى دستگيرى وى فرستاد . « مسلم » به محض شنيدن صداى سُم اسبان و هياهوى مردان آمادهء نبرد شد . هفتاد مردجنگى با شمشيرهاى آخته در تنگناى خانهء « طَوْعَه » بر « مسلم » هجوم آوردند ؛ ولى او بدون پروا از فزونى مهاجمان ، آنان را از خانه بيرون راند و در همان ساعات نخست ، 41 تن از مزدوران حكومت را به هلاكت رسانيد . « 4 »

--> ( 1 ) - مقتل الحسين ، خوارزمى ، ج 1 ، ص 207 و اللهوف ، ص 23 . ( 2 ) - الارشاد ، ص 212 و تاريخ الطبرى ، ج 5 ، ص 371 . ( 3 ) - وى ، قبلًا كنيز « اشعث بن قَيس » بود . اشعث او را آزاد كرد و فردى به نام « اسَيْد حَضْرَمى » با وى ازدواج‌نمود . ( 4 ) - بلاذرى در توصيف « مسلم » مىنويسد : مسلم بن عقيل ازكامل‌ترين ، قوىترين و شجاع‌ترين خاندان عقيل بود . « انساب الاشراف ، ج 2 ، ص 77 » و نيز نوشته‌اند : وى به راحتى كمر مردان را مىگرفت و آنان را بر بام خانه پرتاب مىكرد « ر . ك . بحارالانوار ، ج 44 ، ص 354 . »